เพื่อที่จะตั้งครรภ์และมีลูก หญิงสาวผู้สูงศักดิ์ยอมจ่ายเงินก้อนโตเพื่อจ้างผู้ชายคนหนึ่งมาหลับนอนกับเธอ และผู้ชายที่เธอเลือกก็ไม่ใช่แค่คนธรรมดาๆ แต่เขาคือมาเฟียระดับบอส!…….

เพื่อที่จะตั้งครรภ์และมีลูก หญิงสาวผู้สูงศักดิ์ยอมจ่ายเงินก้อนโตเพื่อจ้างผู้ชายคนหนึ่งมาหลับนอนกับเธอ และผู้ชายที่เธอเลือกก็ไม่ใช่แค่คนธรรมดาๆ แต่เขาคือมาเฟียระดับบอส!

ในสายตาของฉัน ยานา เดล ฟวยโก แล้ว ผู้ชายไม่เคยเป็นอะไรมากไปกว่าความวุ่นวายชิ้นใหญ่ในชีวิต ฉันเติบโตมาในตระกูลที่มั่งคั่งและทรงอิทธิพล ได้เห็นเต็มสองตาว่าชีวิตของแม่ต้องพังทลายลงเพราะการนอกใจและความละเลยของพ่อตัวเอง เห็นญาติพี่น้องและคนรู้จักต้องทนทุกข์ทรมานเพียงเพราะเลือกที่จะอยู่เคียงข้างผู้ชายที่ไม่เคยนำพาอะไรมาให้นอกจากปัญหา ความปวดหัว และหยาดน้ำตา ตั้งแต่ยังเด็ก ฉันจึงปฏิญาณกับตัวเองไว้เลยว่า: จะไม่มีวันมีคนรัก จะไม่มีวันยอมให้ใครหลอก และไม่มีวันปล่อยให้ผู้ชายหน้าไหนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเด็ดขาด ฉันยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง ลำพังทรัพย์สินและอำนาจที่สืบทอดมาจากตระกูลเดล ฟวยโก มันก็เกินพอแล้วสำหรับฉัน

ทว่า ผลตรวจทางการแพทย์กลับทำให้แผนการทุกอย่างในชีวิตต้องเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

เนื่องจากโรคประจำตัวที่หาได้ยากซึ่งฉันเป็นมานาน คุณหมอประจำตัวบอกอย่างชัดเจนว่า: ในตอนที่ฉันอายุครบสามสิบปี การจะมีลูกจะกลายเป็นเรื่องยาก และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะตั้งครรภ์อย่างปลอดภัย นั่นเป็นเพราะภาวะรังไข่เสื่อมก่อนกำหนด (DOR) ทันทีที่ฉันก้าวเข้าสู่วัยสามสิบ ความสามารถในการสืบพันธุ์จะลดลงและค่อยๆ หมดไปในที่สุด “ทำยังไงดีคะหมอ? เดือนหน้าฉันก็จะอายุยี่สิบหกแล้ว แต่ยังไม่มีสามีเลย!” หมอประจำตัวของฉันได้แต่ทอดถอนใจยาวพลางมองมาที่ฉัน “คุณต้องรีบตั้งครรภ์ก่อนที่จะสูญเสียความสามารถนั้นไปครับ ยานา” คำพูดนั้นทำให้ร่างกายของฉันเย็นเฉียบไปทั้งร่าง

ฉันเป็นทายาทเพียงคนเดียวที่จะได้รับมรดก อสังหาริมทรัพย์ ธุรกิจ และความมั่งคั่งทั้งหมดของตระกูลเดล ฟวยโก หากไม่มีลูก ทุกสิ่งที่บรรพบุรุษสร้างมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายจะต้องตกไปอยู่ในมือของพวกญาติๆ ที่ฉันเกลียดชังมานาน พวกคนที่ไม่คู่ควรแม้แต่จะแตะต้องเศษเสี้ยวแห่งความมั่งคั่งของฉันด้วยซ้ำ ฉันไม่มีวันยอมให้เป็นเช่นนั้น และไม่มีวันยอมให้ชื่อของเดล ฟวยโก ต้องสิ้นสุดลงเพียงเพราะไม่มีผู้สืบทอด

ฉันจึงตัดสินใจครั้งใหญ่ การตัดสินใจที่แปลกประหลาด และมั่นใจว่ามันจะทำให้ทุกคนต้องตกตะลึง

ฉันจะตามหาผู้ชายสักคน ไม่ใช่เพื่อมาเป็นสามี ไม่ใช่เพื่อมาเป็นคนรัก และไม่ใช่เพื่อสร้างครอบครัวที่อบอุ่น แต่เป็นผู้ชายที่มีหน้าที่ทำให้ฉันตั้งครรภ์เท่านั้น ฉันจะจ่ายเงินก้อนโตให้เป็นการตอบแทน—โดยจะมอบเงินทั้งหมดให้ทันทีที่ได้รับการยืนยันว่าตั้งครรภ์แล้ว ไม่มีการเกี้ยวพาราสี ไม่มีข้อผูกมัด ไม่มีเรื่องของความรู้สึกมาเกี่ยวข้อง และที่สำคัญที่สุด: ผู้ชายคนนั้นจะไม่มีสิทธิ์มาวุ่นวายกับชีวิตของฉันหรือเด็กที่จะลืมตาดูโลกเด็ดขาด สำหรับฉัน นี่เป็นเพียงแค่ข้อตกลงทางธุรกิจที่เรียบง่าย ซึ่งฉันต้องทำให้สำเร็จเพื่ออนาคตของตระกูล

เมื่อข่าวลือเรื่องความต้องการของฉันแพร่สะพัดออกไป ผู้ชายจำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันแสดงความสนใจ ตั้งแต่คนหล่อ โปรไฟล์ดี มีการศึกษา ไปจนถึงพวกที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเงินก้อนโตที่เสนอให้ แต่ฉันกลับปฏิเสธพวกเขาทีละคน ไม่มีใครผ่านเกณฑ์เลยสักคนเดียว บ้างก็หยาบคายเกินไป บ้างก็ดูอ่อนแอ ไร้สง่าราศี หรือไม่ฉันก็แค่ไม่ชอบหน้าตาและบุคลิก—สำหรับฉันแล้ว ถ้าคิดจะหาพ่อพันธุ์ให้ลูก ชายคนนั้นจะต้องสมบูรณ์แบบในสายตาของฉันเท่านั้น

จนกระทั่งในค่ำคืนนั้น

ที่บาร์ส่วนตัวแห่งหนึ่งซึ่งฉันชอบไปนั่งพักผ่อนสมอง สายตาของฉันพลันไปสะดุดเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงมุมห้อง เขานั่งอยู่เพียงลำพังด้วยท่าทีที่สงบนิ่งและผ่อนคลาย เพียงแค่ปรายตามองแค่ทีเดียว ราวกับว่าเขาได้สะกดความสนใจทั้งหมดของฉันไปจนหมดสิ้น

เขาไม่ใช่แค่คนหล่อธรรมดา ใบหน้าของเขาคมคายอย่างไร้ที่ติ นัยน์ตาดุดันทรงเสน่ห์ สันจมูกโด่งคม และริมฝีปากที่ราวกับถูกสลักมาเพื่อล่อลวงผู้หญิงทุกคน รูปร่างของเขาที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าสีดำสนิทนั้นดูบึกบึน สง่างาม เปี่ยมไปด้วยพละกำลังและอำนาจที่ไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศให้ใครรู้ก็สัมผัสได้ เพียงแค่สบตา ฉันกลับรู้สึกราวกับว่าสายตาคู่นั้นกำลังค่อยๆ เปลื้องผ้าฉันออกอย่างช้าๆ มันเปี่ยมไปด้วยความนัย ราวกับกำลังอ่านทุกความลับและทุกความรู้สึกในใจของฉันจนทะลุปรุโปร่ง

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันรู้สึกถึงความประหม่าที่แปลกประหลาด… และแรงดึงดูดอย่างที่ยากจะต้านทาน

ฉันไม่ลังเลเลยสักนิด ฉันวางแก้วเครื่องดื่มลง ลุกขึ้นยืน และเดินตรงดิ่งเข้าไปหาชายหนุ่มคนนั้นทันที ฉันจะเป็นคนเปิดบทสนทนาและยื่นข้อเสนอด้วยตัวเอง

โดยที่ฉันไม่มีวันรู้เลยว่า ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันในตอนนี้ ชายที่ฉันคิดว่าเป็นเพียงแค่ผู้ชายธรรมดาๆ ที่จะมาช่วยแก้ปัญหาและตอบสนองความต้องการได้… แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นแค่คนรวยธรรมดาๆ แต่เขาคือหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศ มหาเศรษฐีที่ทุกคนต่างหวาดกลัว… และเป็นผู้นำมาเฟียที่แข็งแกร่งและอันตรายที่สุดในโลกใต้ดิน

อาเชอร์ ซานติลลิอาโน คือผู้ชายที่จะเข้ามาเติมเต็มปัญหา… และเติมเต็มรังไข่ของ ยานา เดล ฟวยโก ให้สมบูรณ์ (ว่ะฮ่าๆๆๆๆ)

ภาค II: ข้อตกลงใต้เงามืดแห่งค่ำคืน “ฉันอยากให้คุณทำฉันท้อง ฉันจะจ่ายให้คุณห้าสิบล้านเปโซ” น้ำเสียงของยานาไม่มีความสั่นเครือเลยสักนิด เธอยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคงอยู่ต่อหน้าโต๊ะของชายหนุ่ม สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบและแฝงไปด้วยความลึกลับคู่นั้น รอบกายในบาร์ส่วนตัว เสียงเพลงแจ๊สแผ่วเบาราวกับจะเลือนหายไป ถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียดอันหนักอึ้งที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นระหว่างเราสองคน ชายหนุ่ม—อาเชอร์ ซานติลลิอาโน—ค่อยๆ วางแก้ววิสกี้ราคาแพงในมือลง รอยยิ้มบางๆ ทว่าแฝงไปด้วยอันตรายผุดขึ้นบนริมฝีปากอันสมบูรณ์แบบของเขา เขาไม่มีท่าทีตกใจเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน สายตาของเขากลับยิ่งทวีความคมปราบ ราวกับกำลังประเมินทุกๆ เศษเสี้ยวความกล้าหาญของหญิงสาวผู้เลอโฉมที่อยู่ตรงหน้า “ห้าสิบล้านงั้นเหรอ?” น้ำเสียงของอาเชอร์ทุ้มต่ำ เป็นเสียงบาริโทนที่มีความแหบพร่าอย่างมีเสน่ห์ ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านผิวหนังของยานา “ช่างเป็นจำนวนเงินที่มหาศาลเหลือเกินสำหรับค่ำคืนอันแสนเรียบง่าย คุณเดล ฟวยโก”

ยานาชะงักไปเล็กน้อย เขารู้จักผู้หญิงคนนี้ด้วยอย่างนั้นหรือ? “คุณรู้ชื่อฉันได้อย่างไร?” “ไม่มีความลับใดในเมืองนี้ที่ฉันไม่รู้” อาเชอร์ตอบพลันเอนหลังพิงพนักโซฟาหนังอย่างเชื่องช้า เขาโบกมือเบาๆ เพียงพริบตาเดียว ชายฉกรรจ์สองคนในชุดสูทสีดำเป็นทางการก็ปรากฏตัวขึ้นจากความมืดของบาร์อย่างเงียบเชียบ เพื่อปิดล้อมพื้นที่ตรงนั้นไว้ ไม่ยอมให้ลูกค้าธรรมดาคนไหนเข้าใกล้ได้เลย วินาทีนั้นเองที่ยานาเริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง กลิ่นอายรอบตัวของผู้ชายคนนี้มันหนักอึ้งเกินไป พละกำลังและอำนาจที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาไม่ใช่สิ่งที่จะพบได้จากมหาเศรษฐีหรือนายแบบทั่วไป—มันคือกลิ่นอายของคนที่คุ้นชินกับการฆ่าฟันและออกคำสั่งอยู่ภายใต้ความมืดมิด ทว่าด้วยความสิ้นหวังที่จะต้องมีทายาทอันสมบูรณ์แบบให้กับตระกูลเดล ฟวยโก ยานาจึงเลือกที่จะปัดความสงสัยนั้นทิ้งไป “นั่นคือราคาของฉัน” ยานากล่าวต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่น พลันหยิบเอกสารสัญญาที่เซ็นชื่อกำกับไว้แล้วออกจากกระเป๋ามาวางลงบนโต๊ะ “ครึ่งหนึ่งจ่ายตอนนี้ ส่วนที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งจะจ่ายให้ทันทีที่ผลตรวจครรภ์ขึ้นว่าท้อง ฉันมีเงื่อนไขคือ: ห้ามมีเรื่องของความรู้สึกเข้ามาเกี่ยวข้อง ห้ามเข้ามายุ่งเกี่ยวกันหลังจากนี้ และที่สำคัญที่สุด เด็กที่จะเกิดมาจะต้องไม่มีชื่อพ่อในใบเกิด ลูกเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น” อาเชอร์ปรายตามองกระดาษแผ่นนั้น ก่อนจะตวัดสายตากลับมามองยานาอีกครั้ง สายตาคู่นั้นราวกับกำลังค่อยๆ เปลื้องผ้าเธอออกอย่างช้าๆ อ่านทุกๆ จังหวะการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วของเธอ “ข้อตกลงทางธุรกิจงั้นเหรอ” อาเชอร์พึมพำพลางลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่ที่สูงเกินหกฟุตของเขาทำให้พื้นที่รอบตัวของยานาดูเล็กลงไปถนัดตา เขาก้าวเข้ามาใกล้ โน้มใบหน้าลงไปจนชิดใบหูของหญิงสาว จนยานาได้กลิ่นน้ำหอมบุรุษเพศอันหรูหราโชยมาปนกับกลิ่นวิสกี้ “ฉันรับข้อเสนอของคุณ ยานา แต่ในเกมนี้… ฉันจะเป็นคนตั้งกฎบนเตียงเอง เตรียมตัวไว้ให้ดีเถอะ เพราะคุณยังไม่รู้หรอกว่ากำลังพาปีศาจแบบไหนเข้ามาในชีวิต”

ภาค III: “ธุรกรรมพิเศษ” ในเพนต์เฮาส์ สองชั่วโมงต่อมา รถ SUV หรูสีดำนำพาตัวยานามุ่งหน้าสู่เพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดของโรงแรมชื่อดังสูงห้าชั้นใจกลางเมือง ทั้งชั้นเงียบสงัด ไม่มีผู้คนอื่นใดนอกจากชายฉกรรจ์พร้อมอาวุธของอาเชอร์ที่ยืนอารักขาอยู่ทุกซอกมุม เมื่อยานาก้าวเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ ห้องทั้งห้องอบอวลไปด้วยแสงสีทองจากโคมไฟระย้า แผ่รับทัศนียภาพอันกว้างไกลของเมืองหลวง อาเชอร์ยืนอยู่ตรงหน้ากระจกบานใหญ่ เสื้อโปโลสีดำถูกถอดออกแล้ว เผยให้เห็นแผงอกและเรือนร่างอันกำยำสมบูรณ์แบบ—กล้ามท้องที่ราวกับถูกสลักมาจากหินอ่อน และรอยแผลเป็นจากคมกระสุนและรอยมีดบนแผ่นหลังที่เป็นหลักฐานยืนยันถึงอดีตอันดำมืดของเขา ยานาลอบกลืนน้ำลาย ความประหม่าในทรวงอกพลันแปรเปลี่ยนเป็นแรงดึงดูดอันแรงกล้า โรค DOR ของเธอกำลังบีบคั้นให้เวลามีจำกัด แต่ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้ กำลังจะปลุกทุกๆ อณูความเป็นหญิงในกายของเธอให้ตื่นขึ้นมา “พร้อมหรือยัง… คู่ค้าของฉัน?” อาเชอร์ถามพลางยกยิ้มมุมปากขณะค่อยๆ ก้าวเข้ามาหา แต่ละย่างก้าวของเขาเหมือนสิงโตที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ “ทำมันให้จบๆ ไปเถอะ นี่มันก็แค่เรื่องธุรกิจนะ อาเชอร์” ยานาฝืนตอบด้วยเสียงแข็งกระด้าง ทั้งที่ลมหายใจเริ่มติดขัดเมื่ออาเชอร์เอื้อมมือมารวบเอวของเธอไว้ ก่อนจะดันร่างของเธอลงบนเตียงนุ่มอย่างเฉียบขาดทว่านุ่มนวล “งั้นเรามาดูกันว่า เรื่องธุรกิจนี้มันจะคงความเป็นธุรกิจไปได้สักกี่น้ำ ยานา” อาเชอร์กระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนจะปิดกั้นระยะห่างระหว่างเราสองคนด้วยจุมพิตอันเร่าร้อน เวียนวน และแผดเผา บดขยี้ทุกๆ กำแพงที่ยานาเพียรสร้างมาตลอดหลายปีลงจนหมดสิ้น ค่ำคืนนั้นกลายเป็นสมรภูมิอันยาวนานของพละกำลัง ความร้อนแรง และการยอมจำนน—ค่ำคืนที่อาเชอร์ ซานติลลิอาโน ได้ฝากฝังฝังbinhiของเขาไว้ในกายของเจ้าหญิงเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลเดล ฟวยโก อย่างเป็นทางการ

ภาค IV: ความจริงที่ปรากฏ หนึ่งเดือนต่อมา ภายในห้องทำงานของ บริษัท เดล ฟวยโก เอนเตอร์ไพรส์ ยานายืนอยู่ตรงหน้าต่าง ในมือถือแท่งพลาสติกสีขาวที่หยิบออกมาจากกระเป๋า สองขีด… ผลเป็นบวก หยาดน้ำตาแห่งความปีติและโล่งอกค่อยๆ ไหลอาบแก้ม ท้องแล้ว… ฉันกำลังจะมีทายาทแล้ว ทรัพย์สมบัติของครอบครัวปลอดภัยจากพวกญาติหน้าเลือดเสียที เธอบรรจงเตรียมเงินอีกยี่สิบห้าล้านเปโซที่เหลือเพื่อโอนเข้าบัญชีที่อาเชอร์เคยให้ไว้ เพื่อปิดฉากสัญญาข้อตกลงนี้ ทว่าความยินดีของเธอกลับถูกพังทลายลงอย่างรวดเร็ว เมื่อประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างแรงจากภายนอก คาร์ลอส คุณลุงผู้โลภมากก้าวเข้ามา พร้อมกับชายสามคนในชุดสูทที่ถือเอกสารบีบบังคับยึดคืนบริษัท “ยานา!” คาร์ลอสตะโกนด้วยน้ำเสียงโอหัง “หมดเวลาของแกแล้ว! แกอายุยี่สิบหกปีแล้ว แต่ยังไม่มีทั้งสามีหรือลูก! คณะกรรมการบริหารมีมติให้โอนอำนาจการบริหารทั้งหมดมาให้ฉัน เพราะแกไม่มีความสามารถพอที่จะสร้างทายาทไว้สืบทอด!” “คุณลุงคาร์ลอส คุณกำลังเข้าใจผิดแล้วล่ะ” ฉันตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา พลันวางรายงานทางการแพทย์ลงบนโต๊ะ “ฉันกำลังท้อง และเด็กคนนี้จะเป็นประธานคนต่อไปของ เดล ฟวยโก เอนเตอร์ไพรส์” คาร์ลอสเบิกตากว้าง ทว่าแปรเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะเยาะหยันอย่างรวดเร็ว “ท้องงั้นเหรอ?! ลูกไม่มีพ่อน่ะสิ! ผู้ชายหน้าไหนมันจะมาเอาแก? คนขับรถหรือพวกยาจกที่แกจ้างมาล่ะ? ยานา กฎของตระกูลเรามันชัดเจน—คนเป็นพ่อต้องมีชื่อเสียงเกียรติยศที่คู่ควร ไม่อย่างนั้น การสืบทอดมรดกของแกจะถือเป็นโมฆะ!” “ใครกันที่แกกำลังหาว่าไม่มีชื่อเสียงเกียรติยศที่คู่ควร… คาร์ลอส วัลเดรามา?” เสียงทรงพลังดังก้องกังวานมาจากหน้าประตูห้องทำงาน ทั้งห้องพลันถูกปกคลุมด้วยความหนาวเหน็บอันน่าสะพรึงกลัว

ภาค V: บอสมาเฟียบนบัลลังก์ อาเชอร์ ซานติลลิอาโน ก้าวเข้ามาในห้อง เขาไม่ได้อยู่ในชุดเสื้อผ้าสีดำเรียบๆ เหมือนตอนที่บาร์อีกต่อไปแล้ว ทว่าเขาสวมชุดสูทสั่งตัดราคาแพงระยับมูลค่าหลายล้าน ท่วงท่าของเขาดูร่ำรวย สง่างาม และเปี่ยมไปด้วยอำนาจที่คนทั้งประเทศต่างหวาดเกรง ด้านหลังของเขามีชายฉกรรจ์พร้อมอาวุธกว่ายี่สิบคนจากซานติลลิอาโนมาเฟีย และเจ้าหน้าที่จากสำนักงานสอบสวนกลาง (NBI) เดินตามเข้ามา “อา… อาเชอร์ ซานติลลิอาโน?!” คาร์ลอสอุทานลั่น ใบหน้าถอดสีซีดเผือดราวกับกระดาษ ร่างกายสั่นเทาด้วยความกลัวสุดขีดขณะค่อยๆ ถอยร่นไปจนติดกำแพง “ผู้นำ… ผู้นำมาเฟียแห่งโลกใต้ดินงั้นเหรอ?!” ยานาจ้องมองอาเชอร์ตาค้าง ผู้ชายที่เธอคิดว่าจ้างมาเพียงเพื่อทำหน้าที่พ่อพันธุ์… แท้จริงแล้วคือผู้นำขององค์กรอาชญากรรมที่อันตรายที่สุด และเป็นมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศอย่างนั้นหรือ? อาเชอร์ไม่แม้แต่จะปรายตามองคาร์ลอส เขาก้าวตรงเข้ามาหายานา พลันวาดวงแขนแกร่งโอบรอบเอวของหญิงสาวเอาไว้ และวางฝ่ามือใหญ่ลงบนหน้าท้องที่ยังคงแบนราบของเธอ “เด็กที่อยู่ในท้องของเมียฉัน” น้ำเสียงของอาเชอร์แฝงไปด้วยกระแสความเหี้ยมเกรียมดังก้องไปทั่วห้องประชุม “คือทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลเดล ฟวยโก… และจะเป็นผู้นำคนต่อไปของอาณาจักรซานติลลิอาโน แกยังมีปัญหาอะไรอีกไหม คาร์ลอส?” ทนายความส่วนตัวของอาเชอร์วางแฟ้มเอกสารหนาลงบนโต๊ะ “คุณคาร์ลอส ครับ เรามีหมายจับคุณในข้อหาฉ้อโกงบริษัท, ยักยอกเงินทุนของเดล ฟวยโก และฟอกเงินอย่างผิดกฎหมาย หุ้นทั้งหมดของคุณถูกกลุ่มซานติลลิอาโนยึดครองอย่างเป็นทางการแล้ว ณ เวลา 12:00 น. วันนี้” ขณะที่คาร์ลอสถูกลากตัวออกไปพลางตะโกนร้องไห้อ้อนวอนภายใต้กุญแจมือของตำรวจ บริษัททั้งหมดของเดล ฟวยโก ก็ถูกโอบล้อมไว้ด้วยการปกป้องอันสะอาดหมดจดและมั่นคงอย่างแท้จริง

ภาค VI: บทสรุปอันสมบูรณ์แบบ (ตอนจบ) เมื่อพวกคนทรยศถูกกวาดล้างออกไปจนหมด ห้องทำงานก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบ ยานาหันมาเผชิญหน้ากับอาเชอร์ พยายามจะขยับตัวออกจากอ้อมกอดของเขา “อาเชอร์… ข้อตกลงของเรา…” ยานาเอ่ยตะกุกตะกัก “คุณบอกว่าห้ามมีเรื่องของความรู้สึก… บอกว่าเป็นแค่เรื่องธุรกิจไม่ใช่เหรอ” อาเชอร์เชยคางของยานาขึ้นอย่างแผ่วเบา ดวงตาคมกริบคู่นั้นบัดนี้เปี่ยมล้นไปด้วยความรักอันลึกซึ้ง จริงใจ และแสนหวานที่เขาเก็บงำไว้มานาน “ฉันลืมบอกคุณไปหรือเปล่า ยานา? ฉันเฝ้ามองคุณมาตั้งนานแล้ว ก่อนที่เราจะได้พบกันที่บาร์นั้นเสียอีก ข้อตกลงที่ตกลงกันวันนั้นน่ะ มันคือโอกาสที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่คุณหยิบยื่นให้ฉันเพื่อจะได้ครอบครองคุณอย่างสมบูรณ์ต่างหาก” อาเชอร์หยิบแหวนทองคำสุดหรูที่ประดับด้วยเพชรเม็ดโตออกมา ก่อนจะบรรจงสวมมันลงบนนิ้วของยานา “เงินห้าสิบล้านเปโซของคุณน่ะเหรอ? ฉันโอนคืนเข้าบัญชีคุณไปหมดแล้ว พร้อมกับเงินอีกห้าพันล้านเปโซที่ฉันให้เป็นสินสอดสำหรับงานแต่งงานของเราในเดือนหน้า คุณไม่ต้องต่อสู้เพียงลำพังอีกต่อไปแล้วนะ ยานา จากนี้ไป… ผู้นำมาเฟียที่ทุกคนหวาดกลัวคนนี้ จะเป็นโล่กำบังให้ชีวิตของคุณและลูกของเราไปตลอดกาล” ยานาคลี่ยิ้มออกมาทั้งน้ำตาที่ยังค้างคา เธอตระหนักได้ว่าโรค DOR และค่ำคืนที่เธอตัดสินใจจ้างคนมาทำไมตรีนั้น ไม่ใช่ความโชคร้ายหรือบทลงทัณฑ์เลยสักนิด แต่มันคือโชคชะตาอันงดงามที่จักรวาลจัดสรรไว้เพื่อปัดเป่าความมืดมนออกไปจากชีวิต และนำพาเธอมาสู่ส้อมกอดของผู้ชายเพียงคนเดียวที่พร้อมจะเป็นสรวงสวรรค์ให้กับเธอ เธอกระชับอ้อมกอดโอบกอดอาเชอร์ไว้แน่น ขณะที่ดวงตะวันด้านนอกหน้าต่างค่อยๆ ลับขอบฟ้า ทอดแสงสีทองอนันตกาลไว้ภายในบ้านของพวกเขา—ชีวิตที่พวกเขาเป็นผู้ถือปากกาเขียนมันขึ้นมาเอง มั่นคง อิสระอย่างแท้จริง และเต็มเปี่ยมไปด้วยแสงสว่างของพวกเขาเองที่จะไม่มีปีศาจตนใดในโลกนี้สามารถดับมันลงได้อีกต่อไป