ตอนที่ 1: ความเย็นชาระหว่างคำสัญญา
“แม่กินยาแล้วหรือยังครับ?” อินิโกถามขณะเดินเข้ามาที่โต๊ะ ซัลเวพยักหน้า ไม่อยากเป็นภาระให้ลูกชาย “ไม่ต้องห่วงแม่หรอกลูก เดี๋ยวจะไปสายที่โกดังอีก” อินิโกยิ้มบางๆ แต่สายตาของเขากลับหันไปมองมิเรยา เมื่อก่อน ทุกการเคลื่อนไหวของภรรยามักเต็มไปด้วยความอ่อนโยนหรือคำหยอกล้อ แต่ตอนนี้ น้ำเสียงของเธอกลับมีความเย็นชาบางอย่าง มันไม่ใช่ความโกรธที่ชัดเจน แต่เหมือนมีกำแพงที่ค่อยๆ ถูกสร้างขึ้นระหว่างพวกเขา “มิเรยา วันนี้เธอมีสอนที่ศูนย์เด็กไหม?” เขาถาม “มี” เธอตอบสั้นๆ “ถ้าเป็นไปได้ แวะร้านยาหน่อยนะ ยาแม่ใกล้หมดแล้ว” “ฉันจัดการเอง” มิเรยาตอบโดยไม่แม้แต่จะมองหน้า บทสนทนาแบบนี้กลายเป็นเรื่องปกติในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ในฐานะสามี อินิโกรับรู้ได้ถึงระยะห่าง — กำแพงที่ไม่ได้สร้างจากเสียงทะเลาะ แต่สร้างจากคำพูดที่ไม่มีใครพูดออกมา เมื่อออกจากบ้าน เขาเจอกับอาลิง เบเลน เพื่อนบ้านจอมช่างสังเกต “อินิโก วันนี้ก็เช้าอีกแล้วนะ” หญิงชราทัก “ดูแลตัวเองด้วยล่ะลูก แล้วก็อย่าโกรธป้านะ… แต่ป้ารู้สึกว่าช่วงนี้มิเรยาดูเหม่อลอยบ่อย บางครั้งป้าเห็นเธอนั่งมองไปไกลๆ ตรงบ่อน้ำ เหมือนมีอะไรหนักอยู่ในใจ” คำเตือนนั้นฝังแน่นในอกของอินิโก “ปัญหาที่เงียบงัน… นั่นแหละอันตรายที่สุดสำหรับชีวิตคู่” หญิงชราพูดเสริม ที่โกดัง วันของเขาก็ไม่ได้ง่ายขึ้น กาฟโร เมนเดซ เจ้าของที่ดินที่พวกเขาเช่าบ้านอยู่ เดินชนไหล่เขาอย่างจงใจ “จนถึงตอนนี้ … Read more
