ในหมู่บ้านห่างไกลในจังหวัดกาญจนบุรี เสียงนกเค้าแมวร้องระงมไปทั่วป่า ชัย บุญศรี และนารี พากันเดินทางไปยังบ้านไม้สองชั้นเก่าแก่ท้ายหมู่บ้านที่ถูกทิ้งร้างมาตั้งแต่สมัยสงคราม ชัยหัวเราะเยาะเพื่อนๆ แล้วพูดว่า: “โลกนี้ไม่มีผีหรอก มีแต่คนที่กลัวไปเองทั้งนั้น!”
นารีเดินตัวสั่นเทิ้ม ถือเทียนเล่มหนึ่งที่เปลวไฟไหวระริกตามแรงลมหนาวที่ผิดปกติ บุญศรีหยุดกึกที่หน้าประตูแล้วกระซิบว่า: “ชัย… นายดูบนบันไดนั่นสิ ไอสีดำกำลังแผ่ออกมาแล้ว” แต่ชัยไม่ฟัง เขาเดินดุ่มๆ เข้าไปในบ้านอย่างท้าทาย
ขณะที่พวกเขากำลังเดินสำรวจห้องนั่งเล่นที่เต็มไปด้วยฝุ่นและหยากไย่ ทันใดนั้นก็มีเสียงบางอย่างดังมาจากหลังผนังไม้: “ตึก… ตึก… ตึก…” มันเหมือนเสียงคนกำลังเอาหัวโขกกับผนัง
นารีกรีดร้องด้วยความกลัวแล้วกอดแขนพี่ชายแน่น ทันใดนั้น เทียนในมือเธอก็ดับวูบลงจนมืดสนิท ชัยรีบเปิดไฟฉายส่องไปที่ผนัง แต่สิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่กำแพงว่างเปล่า แต่มันคือรอยเลือดสดๆ ที่กำลังไหลซึมออกมาจากร่องไม้ผนัง กลิ่นเน่าเหม็นเหมือนซากศพโชยมาแตะจมูกพวกเขาอย่างรุนแรง
บุญศรีตะโกนบอกให้ทุกคนวิ่ง แต่ประตูทุกบานกลับปิดสนิทราวกับมีมือยักษ์มาฉุดไว้ ทันใดนั้น กลางห้องโถง เงาร่างของผู้หญิงในชุดสไบสีขาวที่เปื้อนเลือดสีแดงฉานค่อยๆ ปรากฏขึ้นช้าๆ สิ่งที่น่าสยดสยองที่สุดคือ เธอไม่มีหัวอยู่บนบ่า!
บนบ่าของเธอมีเพียงเส้นเลือดและกระดูกคอที่ขาดรุ่งริ่ง มือขวาของเธอกำลังหิ้ว “ศีรษะ” ของตัวเองที่ผมเผ้ารุงรัง หัวนั้นลืมตาโพลน จ้องมองชัยด้วยความโกรธแค้น แล้วอ้าปากที่เต็มไปด้วยเลือดกระซิบว่า: “หาหัวให้กู… เอาหัวกูคืนมา…”
ชัยตกใจสุดขีดจนล้มหงายหลัง วิ่งถอยร่นไปชนกับตะกร้าใบหนึ่งที่วางอยู่ใกล้ๆ เมื่อไฟฉายส่องเข้าไปในตะกร้า เขาพบว่ามีหัวมนุษย์หลายหัวที่แห้งกรังกำลังจ้องมองกลับมาที่เขา
ในขณะที่พวกเขากำลังสิ้นหวัง ทันใดนั้นมีแสงไฟฉายส่องมาจากนอกหน้าต่าง นั่นคือตาพร! แกตะโกนสวดมนต์เสียงดังลั่น แล้วซัดข้าวสารเสกใส่วิญญาณนั้น วิญญาณแม่จันกรีดร้องอย่างโหยหวนแล้วเลือนหายไปในความมืด
ตาพรรีบพาพวกเขาออกจากบ้านหลังนั้นอย่างรวดเร็ว แกเล่าว่า: “แม่จันเป็นเจ้าของบ้านนี้ เมื่อ 50 ปีก่อน เธอถูกโจรเข้าปล้นและฆ่าตัดหัวเอาไปทิ้งในบ่อน้ำหลังบ้าน ตั้งแต่นั้นมา วิญญาณเธอก็ไม่เคยไปไหนไกล คอยตามจับคนที่เข้ามาในบ้าน เพื่อเอามาแทนที่หัวที่หายไปของเธอ”
แม้พวกเขาจะออกมาได้อย่างปลอดภัย แต่ชัยยังคงรู้สึกหนักที่บ่าอยู่ตลอดเวลา เมื่อเขากลับไปถึงบ้านและส่องกระจกดู… เขาไม่เห็นสิ่งผิดปกติ แต่ในกระจกนั้น เขากลับเห็นมือดำๆ คู่หนึ่งกำลังโอบรัดคอของเขาจากทางด้านหลังอย่างแน่นหนา
เสียงกระซิบสุดท้ายที่ชัยได้ยินก่อนจะสลบไปคือ: «หัวของมึง… สวยเหลือเกิน… กูขอนะ…»
เช้าวันต่อมา ชาวบ้านพบชัยนอนเสียชีวิตอยู่หน้าบ้าน โดยที่ศีรษะถูกตัดขาดออกจากบ่าอย่างสิ้นเชิง และไม่มีใครหาหัวของเขาเจอเลยจนถึงทุกวันนี้…
Leave a Comment