สามีขู่จะหย่าเพราะฉันไม่ยอมซื้อรถให้น้องสาว… ได้ค่ะ! ใบหย่าวางอยู่บนโต๊ะแล้ว

ตอนที่ 03 ค่ำคืนแห่งการเลือก

คำขู่ของกาเบรียลไม่ได้ทำให้ฉันกลัวเลยสักนิด ฉันเลี้ยวรถหรูคันใหม่เข้าจอดที่โรงแรมห้าดาวใจกลางเมือง สั่งแชมเปญมาดื่มฉลองให้กับความโศกเศร้าตลอด 3 ปีที่ผ่านมาที่ถูกชำระล้างออกไปจนหมดสิ้น

คืนนั้นฉันนอนหลับสบายที่สุดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันขับรถกลับไปที่บ้าน—ไม่ใช่เพราะยอมสยบ แต่ไปเพื่อเก็บของที่เป็นของฉัน

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าประตูบ้าน บรรยากาศก็อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก กาเบรียลนั่งกอดอกอยู่บนโซฟา ตัวสั่นด้วยความโกรธ ข้าง ๆ เขาคือจอยที่ตาบวมเป่งจากการร้องไห้ และแม่สามีที่นั่งหน้าบึ้งตึงตบโต๊ะเสียงดังทันทีที่เห็นหน้าฉัน

“นึกว่าเก่งจนจะไม่กลับมาแล้วซะอีก!” แม่สามีแผดเสียง “รู้ความผิดของตัวเองหรือยัง?! ปล่อยให้น้องสาวร้องไห้ทั้งคืน รถก็ไม่ได้ แถมยังเอาเงินบริษัทของกาเบรียลไปผลาญเล่นอีก!”

“เงินบริษัทเหรอคะ?” ฉันหัวเราะเบา ๆ “คุณแม่ลองถามลูกชายสุดที่รักดูใหม่เถอะค่ะว่านั่นเงินใคร กาเบรียลยืมเงินสินเดิมของฉันไปหมุนในธุรกิจ และนั่นคือเงินที่เขาโอนคืนฉัน”

แม่สามีหันขวับไปมองกาเบรียล ซึ่งตอนนี้นั่งหน้าซีด สบตาแม่ตัวเองไม่ได้

“พี่สะใภ้! ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย!” จอยโพล่งขึ้นมา “พี่จงใจหักหน้าฉันต่อหน้าคนทั้งโชว์รูม! พี่ชายบอกให้พี่ซื้อรถให้ฉันเป็นการไถ่โทษ และกราบขอโทษฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นพี่ก็ไสหัวออกจากบ้านนี้ไปเลย!”

กาเบรียลพยักหน้า พยายามกู้ศักดิ์ศรีของผู้นำครอบครัวคืนมา: “ได้ยินที่จอยพูดไหม? ถ้าเธอยังอยากเป็นสะใภ้ตระกูลเดลา ครูซ และอยากให้ฉันยกโทษให้… ซื้อรถคันนั้นให้จอยซะ ไม่งั้นเราหย่ากัน!”

หย่า… คำนี้ที่เขาเคยใช้ขู่ฉันมานับครั้งไม่ถ้วน และฉันก็ยอมยอมสยบทุกครั้งเพราะคำว่า ‘ครอบครัว’

แต่วันนี้… มันต่างออกไป

ตอนที่ 04 ไพ่ตายใบสุดท้าย

ฉันเดินไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่เตรียมมาจากในกระเป๋า แล้วโยนมันลงบนโต๊ะกาแฟตรงหน้ากาเบรียลอย่างแรง

“หย่างั้นเหรอ? ฉันเตรียมมาให้แล้ว”

กาเบรียลขมวดคิ้ว รีบเปิดซองออกดู ทันทีที่เห็นหัวกระดาษว่า “หนังสือสัญญาหย่าโดยความยินยอมพร้อมใจ” และเอกสารแนบข้างหลัง มือของเขาก็เริ่มสั่นเทา

“นี่มันอะไรกัน?!” กาเบรียลอึกอัก หน้าถอดสี

“นั่นคือเอกสารข้อตกลงการหย่า และหลักฐานการยักยอกเงินสินเดิมของฉันตลอด 3 ปีที่ผ่านมาที่เธอแอบโอนให้แม่กับน้องสาวเธอใช้” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง

“กาเบรียล… บริษัทของเธอกำลังจะล้มละลายเพราะเธอเอาเงินไปปรนเปรอครอบครัวจนเกินตัว เงิน 15 ล้านที่เธอคืนฉันเมื่อเช้า คือเงินก้อนสุดท้ายที่บริษัทเธอมี และตอนนี้… เธอไม่มีเงินเหลือสลักสลึงเดียวที่จะไปจ่ายเงินเดือนพนักงานในเดือนหน้าด้วยซ้ำ”

แม่สามีกับจอยตาโตอ้าปากค้าง

“ไม่จริง! พี่ชายออกจะรวย!” จอยกรีดร้อง

“อยากรู้ว่าจริงไหม ลองเช็คบัญชีบริษัทดูสิ” ฉันกอดอก มองดูความพินาศของครอบครัวที่เคยเสวยสุขบนหยาดเหงื่อของฉัน

กาเบรียลทรุดฮวบลงกับโซฟา ถือเอกสารหย่าไว้แน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาเพิ่งตระหนักได้ว่า ที่บริษัทของเขาอยู่รอดมาได้ตลอด 3 ปี ไม่ใช่เพราะฝีมือของเขา แต่เป็นเพราะเงินสนับสนุนและคอนเนกชั่นจากตระกูลฝั่งทางบ้านของฉันที่คอยหนุนหลังอยู่เงียบ ๆ

ถ้าฉันหย่า… ทุกอย่างที่เขาสร้างมาจะพังทลายลงในพริบตา

“เมียจ๋า… ฉันขอโทษ…” กาเบรียลเปลี่ยนท่าทีทันควัน เขาคุกเข่าลงต่อหน้าฉัน พยายามจะจับมือฉัน “ฉันพูดประชดไปอย่างนั้นเอง ฉันรักเธอนะ เราไม่หย่ากันได้ไหม? ส่วนเรื่องยัยจอย… ฉันจะไม่ให้ยัยจอยมายุ่งกับเธออีกเลย!”

“พี่ชาย! ทำไมต้องไปกราบมันด้วย!” จอยยังคงไม่เจียมตัว

“หุบปากซะที!!” กาเบรียลหันไปตะคอกใส่น้องสาวเสียงดังลั่นจนจอยสะดุ้งเฮือก “ถ้าไม่มีเงินของพี่สะใภ้แก บ้านเราก็เป็นแค่ถังขยะ! แกอยากได้รถหรูนักใช่ไหม? ไปหาเงินซื้อเองเลยไป!”

ตอนที่ 05 รสชาติของอิสรภาพ

ฉันมองภาพสามีคุกเข่าอ้อนวอน มองดูแม่สามีที่นั่งหน้าซีดเซียว และน้องสาวสามีที่ตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก… สามปีที่ผ่านมา ฉันตกอยู่ในนรกแห่งความอดทน แต่วันนี้ ฉันตื่นจากฝันร้ายนั้นแล้ว

ฉันดึงมือตัวเองกลับจากการเกาะกุมของกาเบรียลอย่างเย็นชา

“เซ็นซะ กาเบรียล… ทนายของฉันจะจัดการเรื่องแบ่งสินสมรสที่เหลือ และเรื่องหนี้สินที่เธอต้องชดใช้ฉันภายหลัง”

ฉันหันหลังเดินไปลากกระเป๋าเดินทางที่เก็บไว้เรียบร้อยแล้วออกมา โดยไม่หันกลับไปมองเสียงอ้อนวอนปนร้องไห้โฮของกาเบรียล หรือเสียงทะเลาะเบาะแว้งที่เริ่มเปิดฉากขึ้นระหว่างแม่ผัวกับลูกสาวในบ้านหลังนั้น

ฉันก้าวขึ้นรถ Mercedes-Benz E-Class Coupe สีขาวคันใหม่ของฉัน สตาร์ทเครื่องยนต์ และเหยียบคันเร่งขับเคลื่อนออกไปสู่ถนนใหญ่

แสงแดดส่องกระทบใบหน้าผ่านกระจกหน้ารถ ฉันเปิดประทุนรับลมโชย สวมแว่นตากันแดดแล้วยิ้มออกมาจากใจจริง

ต่อจากนี้ไป… โลกใบนี้จะหมุนรอบตัวฉัน ไม่ใช่ร่มเงาของใครอีกต่อไป

Leave a Comment

Leave a Comment